irpg Community - Literature & Design Library

วิธีถอดรหัสตัวแปรทศนิยม (Float) ขนาด 32 bit

Thu, 24 Jun 2021 16:09:27 +0700

Floating-point หรือ Float เป็นตัวแปรที่เราคงเคยผ่านตากันมาบ้าง เวลาเขียนโปรแกรมในหลายภาษา
เคยสงสัยไหมว่ามันเก็บข้อมูลอย่างไร เราจะไปหาคำตอบกัน

ตามที่กำหนดไว้ใน IEEE-754 ตัวแปรทศนิยม Floating Point ขนาด 32 บิต มีลักษณะเป็นดังภาพด้านบน

เราสามารถแบ่งข้อมูลออกเป็น 3 ส่วน
1. Sign เก็บค่าเครื่องหมาย +,- มีขนาด 1 บิต (ถ้าลบ จะเป็น 1 ส่วนบวกจะเป็น 0)
2. (Biased) Exponent เก็บค่าเลขชี้กำลัง ซึ่งจะนำมาใช้คำนวณค่าทศนิยม ขนาด 8 บิต

3. Mantissa เลขนัยสำคัญ เรียกอีกชื่อนึงว่า significant ขนาด 23 บิต

ในการคำนวณหาค่าทศนิยม จะใช้สมการดังนี้

หมายเหตุ: เราจะยังไม่สนใจกรณีที่ค่าเป็นอนันต์ Infinity (ทั้งบวกและลบ) กับกรณีที่ค่าเป็น NaNs ก่อน

127 ก็คือ bias หรือ offset ที่จะนำมาลบ เพื่อหาค่าจริงของเลขชี้กำลัง
2 ยกกำลัง 23 จะอ้างอิงถึง 23 บิต significant ซึ่งเป็นเศษส่วนฐานสอง (base-2 fraction) แต่ละบิตจะแทนเศษส่วนของฐานสอง ดังภาพด้านล่าง

สำหรับโค้ดในที่นี้เขียนด้วยภาษา C/C++ แต่ท่านสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในภาษาอื่น ได้เช่นกัน

https://i.imgur.com/eSBZYIB.png

อธิบายขั้นตอนแบบสั้น
1.แปลง float ให้อยู่ในรูปที่เราสามารถเข้าถึงข้อมูล binary ได้ ในที่นี้ใช้การ cast ให้เป็น pointer ของ unsigned integer ซึ่งมีขนาด 32 บิตเท่ากัน
2.แกะข้อมูล binary ทั้งหมดออกมา ในที่นี้ใช้วิธีการ shift เลื่อนแต่ละบิตไปจนสุดด้านซ้าย (least significant bit) จากนั้นใช้ AND operator กรองเอาเฉพาะบิตที่ต้องการ
3.คำนวณค่าตามสมการด้านบนที่ได้กล่าวไว้แล้ว

ค่าของตัวแปร result คือผลลัพธ์จากการคำนวณ ซึ่งจะมีค่าเท่ากับตัวแปร float ที่เราประกาศไว้ในตอนแรกทุกประการ (ยกเว้นกรณี infinity กับ NaNs ไม่ได้มีการตรวจสอบ)

รวบรวมเอกสารงานวิจัยเกม Final Fantasy XV

Wed, 10 Jan 2018 20:34:35 +0700

อย่างที่ทราบกันดีว่า Final Fantasy XV เป็นเกมที่ใช้เวลาในการพัฒนายาวนานมาก
จึงไม่น่าแปลกใจที่เบื่องหลังของเกมนี้จะมีการค้นคว้า วิจัย พัฒนาระบบต่างๆขึ้นมา
ซึ่งได้ถูกตีพิมพ์และเผยแพร่ในเว็บไซต์ ACM Digital Library แหล่งเก็บรวบรวมเอกสารตีพิมพ์จากทั่วโลก

ท่านใดทำงานอยู่ในองค์กร(ส่วนใหญ่จะเป็นมหาวิทยาลัย)ที่ได้ลงทะเบียนไว้กับทาง ACM ก็จะสามารถดาวน์โหลดเอกสารต่างๆ
ไปศึกษาได้เอง ผ่านลิงค์ด้านล่างนี้ (โดยปกติจะต้องเข้าใช้งานผ่านเครือข่ายององค์กร)
https://dl.acm.org/results.cfm?query=fin...=34&Go.y=9

สำหรับคนที่ไม่ได้สามารถเข้าใช้งานได้ให้ดาวน์โหลดผ่านลิงค์นี้แทน(ไม่รับผิดชอบกรณีลิงค์เสียหรือโดนลบไป):
**ใช้เพื่อการศึกษาส่วนบุคคลเท่านั้น!!**
https://drive.google.com/open?id=1oe6pwE...bi_6LwmGGF

รายชื่อเอกสารตีพิมพ์เท่าที่รวบรวมได้

A Fantasy based on Reality The Art of Final Fantasy XV
Character workflow of Final Fantasy XV
Environment Workflow of Final Fantasy XV
Final Fantasy XV Pulse and Traction of Characters
How to build a fantasy world based on reality a case study of Final Fantasy XV part I
How to build a fantasy world based on reality a case study of Final Fantasy XV part II
How to build a fantasy world based on reality a case study of Final Fantasy XV part III
Procedural photograph generation from actual gameplay snapshot AI in FINAL FANTASY XV
Real-time technologies of Final Fantasy XV battles
Rendering techniques of final fantasy XV
THE UNIVERSE OF FINAL FANTASY XV
Visual effects of Final Fantasy XV concept, environment and implementation

[สอนสร้างเกม] เรียนสร้างเกมกับมิกิจัง : บทที่ 8 โครงเรื่อง (Plot)

Fri, 26 May 2017 22:03:23 +0700

ติดตามเราได้ที่ Facebook ชื่อเพจ Planila Game Developer

จากบทที่แล้ว บทที่ 7 เป้าหมายของผู้เล่น เราได้เรียนรู้สิ่งที่สำคัญที่สุดในการเล่นเกมไปแล้ว ต่อจากนี้ไปเรามาเรียนรู้เรื่องการออกแบบเกมกัน การออกแบบเกมมีหลายส่วนที่เราจะต้องออกแบบ เช่น แนวเกม เป้าหมายของผู้เล่น เนื้อเรื่อง เป็นต้น ในการพัฒนาเกมที่มีเนื้อเรื่องนักพัฒนาเกมมือใหม่มักจะให้ความสำคัญไปที่การเขียนเนื้อเรื่องเป็นอันดับแรก สิ่งที่ตามมาหลังจากเขียนเนื้อเรื่องไปได้สักพักคือเนื้อเรื่องตัน เนื้อเรื่องออกนอกที่คิดเอาไว้ หรือเนื้อเรื่องไม่เสมอต้นเสมอปลาย สาเหตุมาจากการเริ่มเขียนเนื้อเรื่องทันทีโดยไม่ได้ออกแบบองค์ประกอบต่าง ๆ ของเนื้อเรื่องก่อน ในบทนี้เราจะมาเรียนรู้เรื่องการออกแบบโครงเรื่องซึ่งเป็นองค์ประกอบหนึ่งของเนื้อเรื่องกัน

ออกแบบโครงเรื่องได้อย่างไร?

โครงเรื่อง (Plot) คือเหตุการณ์ตั้งแต่ต้นเรื่องจนจบเรื่อง โครงเรื่องของเรื่องสั้น นิยาย ภาพยนตร์ และเกมทั่วไปแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่

1. ต้นเรื่อง - ผูกปมปัญหา ตอนต้นเรื่องตัวละครเอกมีปัญหาอะไรถึงจะทำสิ่งต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้นต่อมาภายหลัง ปมปัญหาเป็นส่วนที่ทำให้ผู้เล่นติดตามเนื้อเรื่อง ผู้เล่นจะลุ้นว่าสุดท้ายแล้วตัวละครเอกจะสามารถแก้ปมปัญหานั้นได้หรือไม่ ในเกมที่มีเนื้อเรื่องปมปัญหาถือว่าเป็นเป้าหมายหลักของผู้เล่น

......

นี่เพิ่งแค่ 30% ของบทความนี้เท่านั้น บทความฉบับเต็มมีเยอะกว่านี้อีก!

เนื่องจากติดปัญหาเรื่องนโยบายการเผยแพร่บทความ ทำให้เราไม่สามารถเผยแพร่บทความฉบับเต็มลงในเว็บนี้ได้ อ่านฉบับเต็มได้ที่บทความต้นฉบับ (ไม่มีค่าใช้จ่าย)

บทความต้นฉบับ https://planila.blogspot.com/2017/05/8-plot.html

[สอนสร้างเกม] เรียนสร้างเกมกับมิกิจัง : บทที่ 7 เป้าหมายของผู้เล่น

Fri, 12 May 2017 23:54:48 +0700

ติดตามเราได้ที่ Facebook ชื่อเพจ Planila Game Developer

จากบทที่แล้ว บทที่ 6 ปัญญาประดิษฐ์ เราได้เรียนรู้หลักการเขียนปัญญาประดิษฐ์กันไปแล้ว ก่อนหน้านั้นเราก็ได้เน้นหนักไปทางคณิตศาสตร์กันแล้ว ที่ผ่านมามีแต่เรื่องยาก ๆ หนักสมองทั้งนั้นเลย มาบทนี้เราจะมาเรียนรู้เรื่องเบาสมองกันบ้างดีกว่า จะว่าเบาสมองเลยก็ไม่เชิง เพราะก็เป็นเรื่องใหญ่ที่นักพัฒนาเกมต้องคิดและออกแบบให้ได้ นั่นคือ "ทำอย่างไรให้ผู้เล่นชอบเกมของเรา?" คำถามนี้เป็นที่ถูกถามเป็นจำนวนมากในกลุ่มนักพัฒนาเกมมือใหม่ วิธีออกแบบเกมให้ผู้เล่นชื่นชอบนั้นมีอยู่มากมายหลายวิธี ซึ่งไม่สามารถอธิบายได้หมดภายในบทเดียว ที่ผ่านมาเราเรียนรู้แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดใน "การพัฒนาเกม" (สองเสาหลัก ได้แก่อัลกอริทึมและพื้นฐานการพัฒนาเกม) ในบทนี้เราจะมาเรียนรู้สิ่งที่สำคัญที่สุดใน "การเล่นเกม" กันบ้างดีกว่า

สิ่งที่สำคัญที่สุดในการเล่นเกมคืออะไร?

ลองคิดดูสิว่า เกมบางเกมใช้เวลาเล่นเป็นวัน ทำไมผู้เล่นถึงได้ติดใจมาเล่นเกมได้นานขนาดนั้น? เกมบางเกมใช้เวลาเล่นไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ทำไมถึงมีหลายคนชื่นชอบ? เกมบางเกมดูไม่มีอะไรแปลกใหม่เลย แต่ทำไมถึงได้มีแฟนคลับกันนักหนา? ผู้อ่านคิดว่า "สิ่งที่สำคัญที่สุดในการเล่นเกมคืออะไร?" การได้เห็นภาพสวย ๆ, การได้ติดตามเนื้อเรื่องดี ๆ หรือการได้สนุกสนานเพลิดเพลินไปกับเกม ทั้งหมดที่กล่าวมานั้นเป็นสิ่งสำคัญก็จริง แต่ยังไม่ได้เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด สิ่งที่สำคัญที่สุดในการเล่นเกมคือ "ความพยายามในการบรรลุเป้าหมาย"

เมื่อผู้เล่นได้เล่นเกมเกมหนึ่ง สิ่งที่จะเกิดขึ้นกับตัวผู้เล่นเลยก็คือจะมีเป้าหมายบางอย่างโผล่ขึ้นมาในความคิดของผู้เล่น ผู้เล่นจะรู้สึกอยากเอาชนะเป้าหมายนั้น อยากบรรลุเป้าหมายนั้นให้ได้ เป้าหมายนั้นอาจจะเป็นเป้าหมายที่เกมกำหนดขึ้นมา หรืออาจเป็นเป้าหมายที่ผู้เล่นกำหนดขึ้นมาเองก็ได้ สิ่งที่สำคัญที่สุดในการเล่นเกมไม่ใช่ความสนุก เกมบางเกมยิ่งเล่นแล้วยิ่งเครียด แต่เกมนั้นก็ยังมีคนชื่นชอบได้มากมาย สิ่งที่สำคัญที่สุดในการเล่นเกมคือความพยายามในการบรรลุเป้าหมายของผู้เล่น ต่อให้เป็นเกมที่เครียดแค่ไหน ต่อให้เป็นเกมที่ยากแค่ไหน ต่อให้เป็นเกมที่น่าเบื่อแค่ไหน ถ้าผู้เล่นมีกำลังใจที่อยากจะบบรลุเป้าหมาย ผู้เล่นก็พร้อมที่จะอดทนฝ่าฟันอุปสรรคต่าง ๆ ไปให้ได้

เป้าหมายของผู้เล่นเป็นอย่างไร?

เป้าหมายของผู้เล่นแบ่งได้เป็น 2 ประเภท ได้แก่

......

นี่เพิ่งแค่ 35% ของบทความนี้เท่านั้น บทความฉบับเต็มมีเยอะกว่านี้อีก!

เนื่องจากติดปัญหาเรื่องนโยบายการเผยแพร่บทความ ทำให้เราไม่สามารถเผยแพร่บทความฉบับเต็มลงในเว็บนี้ได้ อ่านฉบับเต็มได้ที่บทความต้นฉบับ (ไม่มีค่าใช้จ่าย)

บทความต้นฉบับ https://planila.blogspot.com/2017/05/7.html

[สอนสร้างเกม] เรียนสร้างเกมกับมิกิจัง : บทที่ 6 ปัญญาประดิษฐ์

Fri, 05 May 2017 22:21:44 +0700

ติดตามเราได้ที่ Facebook ชื่อเพจ Planila Game Developer

จากบทที่แล้ว บทที่ 5 มาสร้างเกมแรกกันเถอะ เราได้เรียนรู้ขั้นตอนการพัฒนาเกม และได้ลองพัฒนาเกม TicTacToe แบบเล่นสองคนกันไปแล้ว การพัฒนาเกมแบบให้ผู้เล่นที่เป็นมนุษย์หลายคนมาเล่นกันเองนั้นสามารถทำได้ง่าย เนื่องจากเราในฐานะนักพัฒนาเกมทำเพียงแค่เขียนกฎกติกา แล้วให้เกมตรวจสอบว่าผู้เล่นได้เล่นตามกฎกติกานั้นหรือไม่เท่านั้น ในปัจจุบันการเล่นเกมด้วยกันหลายคนได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก แต่ก็ยังคงมีอีกหลายคนที่ชอบเล่นเกมคนเดียว การพัฒนาเกมของเราให้สามารถเล่นคนเดียวได้จึงเป็นสิ่งสำคัญ ว่าแต่ "เราจะพัฒนาเกมที่ต้องมีผู้เล่นหลายคนให้เล่นคนเดียวได้อย่างไร?" คำตอบคือเราต้องพัฒนาให้เกมเป็นผู้เล่นอีกคนแทนมนุษย์จริง ๆ ซึ่งการที่เกมสามารถทำหน้าที่แทนมนุษย์นี้เราเรียกว่า "ปัญญาประดิษฐ์"

ปัญญาประดิษฐ์คืออะไร?

ปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intelligence) หมายถึงโปรแกรมที่มีความสามารถเหมือนมนุษย์ ทั้งด้านการคิด การวิเคราะห์ และการวางแผน อย่างที่เคยบอกไปในบทแรกว่าอุปกรณ์ทำงานตามคำสั่ง ดังนั้นการที่จะพัฒนาให้โปรแกรมทำงานเหมือนมนุษย์ได้นั้น เราต้องใส่วิธีการคิด การวิเคราะห์ และการวางแผนลงไปในอัลกอริทึมของคำสั่งด้วย ปัญญาประดิษฐ์มักถูกเรียกสั้น ๆ ว่า AI

ปัญญาประดิษฐ์ที่หลายคนรู้จักกันดีคือปัญญาประดิษฐ์ในเกมต่าง ๆ ผู้อ่านคงได้เห็นเกมนั้นเกมโน้นมีปัญญาประดิษฐ์เต็มไปหมด แต่ในความจริงแล้วปัญญาประดิษฐ์ไม่ได้มีอยู่แค่ในเกมเท่านั้น ปัญญาประดิษฐ์ยังถูกฝังอยู่ในแอพพลิเคชันหลายตัวที่เราใช้กันอยู่ในปัจจุบันด้วย เช่น ในแอพพลิเคชันแปลภาษาอัจฉริยะที่สามารถแปลภาษาทั้งประโยคได้ จะมีปัญญาประดิษฐ์ที่ทำหน้าที่วิเคราะห์ว่าประโยคนั้นสื่อความหมายอะไร แล้วแปลประโยคเป็นอีกภาษาหนึ่ง โดยให้ความหมายในประโยคยังคงเดิม, ใน Facebook เมื่อเราลงรูปใบหน้าใครสักคน เราจะเห็นได้ว่าบางครั้งจะมีข้อความขึ้นมาว่าต้องการแท็กบุคคลนี้หรือไม่ ซึ่งเกิดจากปัญญาประดิษฐ์ตรวจสอบว่าสิ่งที่อยู่ในรูปเป็นใบหน้าคน, แอพพลิเคชัน GPS ที่ใช้นำทางในการขับรถก็มีปัญญาประดิษฐ์คอยบอกว่า แยกหน้าเลี้ยวซ้าย แยกนั้นเลี้ยวขวา เป็นต้น

เกมแบบไหนที่ต้องใช้ปัญญาประดิษฐ์?

ไม่ใช่ทุกเกมที่ต้องการปัญญาประดิษฐ์เสมอไป บางเกมสามารถสมบูรณ์แบบได้โดยไม่ต้องพึ่งปัญญาประดิษฐ์เลย การที่จะทราบได้ว่าเกมใดต้องการปัญญาประดิษฐ์หรือไม่ ต้องดูจากจำนวนผู้เล่นที่ต้องใช้ในการเล่นของเกมนั้น ๆ สามารถแบ่งรูปแบบของเกมตามได้ 2 รูปแบบ ดังนี้

1. เกมที่มีจำนวนผู้เล่นคนเดียว เกมรูปแบบนี้ผู้เล่นจะชนะเมื่อบรรลุเป้าหมายของเกม หรือทำคะแนนสูงสุดให้ได้มากกว่าเดิม เกมรูปแบบนี้เช่น เกมตะลุยด่าน, เกมเรียงเพชร, เกม Tetris, เกมจีบสาว เป็นต้น ถ้าจะพัฒนาเกมรูปแบบนี้ให้เล่นได้หลายคน ผู้เล่นจะแต่ละคนจะแยกกันเล่น แล้วใช้คะแนนเป็นตัวตัดสินว่าใครเป็นผู้ชนะ

2. เกมที่มีจำนวนผู้เล่นหลายคน เกมรูปแบบนี้ผู้เล่นจะชนะเมื่อสามารถโค่นล้มหรืออยู่เหนือผู้เล่นคนอื่น ผู้เล่นทุกคนจะอยู่ในสนามแข่งเดียวกัน แล้วต่อสู้ให้ผู้เล่นคนอื่นพ่ายแพ้ หรือพัฒนาตนเองให้อยู่เหนือกว่าผู้เล่นคนอื่น เกมรูปแบบนี้เช่น เกมหมากรุก, เกมยิงปืน, เกมวางแผนการรบ, เกมพัฒนาประเทศ เป็นต้น เกม TicTacToe ก็จัดอยู่ในเกมรูปแบบนี้ด้วยเช่นกัน

เกมที่ต้องการปัญญาประดิษฐ์คือเกมที่มีจำนวนผู้เล่นหลายคน เราจะพัฒนาปัญญาประดิษฐ์มาเป็นผู้เล่นอีกคนแทนมนุษย์ ส่วนที่มีจำนวนผู้เล่นคนเดียวไม่จำเป็นต้องใช้ปัญญาประดิษฐ์ เนื่องจากเป็นเกมที่เล่นคนเดียวก็สมบูรณ์แบบได้โดยไม่ต้องมีคู่แข่ง

เขียนปัญญาประดิษฐ์ได้อย่างไร?

......

นี่เพิ่งแค่ 35% ของบทความนี้เท่านั้น บทความฉบับเต็มมีเยอะกว่านี้อีก!

เนื่องจากติดปัญหาเรื่องนโยบายการเผยแพร่บทความ ทำให้เราไม่สามารถเผยแพร่บทความฉบับเต็มลงในเว็บนี้ได้ อ่านฉบับเต็มได้ที่บทความต้นฉบับ (ไม่มีค่าใช้จ่าย)

บทความต้นฉบับ https://planila.blogspot.com/2017/05/6.html

[สอนสร้างเกม] เรียนสร้างเกมกับมิกิจัง : บทที่ 5 มาสร้างเกมแรกกันเถอะ

Fri, 28 Apr 2017 22:59:34 +0700

ติดตามเราได้ที่ Facebook ชื่อเพจ Planila Game Developer

หลังจากที่ได้อ่านเนื้อหาทฤษฎีมา 4 บทแล้ว ตั้งแต่บทที่ 1 ปฐมบท - เกม (Game), บทที่ 2 เกมเอนจิน (Game Engine), บทที่ 3 อัลกอรึทึม (Algorithm) และบทที่ 4 นิพจน์ (Expression) มาถึงบทนี้ผู้อ่านหลายคนคงอยากลองสร้างเกมจริง ๆ ขึ้นมาบ้างแล้ว ในบทนี้ผู้เขียนเลยจะมาพาผู้อ่านทุกคนมาสร้างเกมแรกกัน ไม่ต้องตกใจไปหรอก บางคนอาจสงสัยว่า "เพิ่งเรียนแค่นิดเดียวจะมีความรู้พอให้สร้างเกมได้หรือ?" คำตอบคือได้แน่นอน การสร้างเกมไม่ต้องใช้ความรู้มากก็ได้ เพียงแค่ทราบพื้นฐานที่จำเป็นก็พอ สิ่งที่สำคัญในการสร้างเกมเลยคือการนำอัลกอริทึมมาประยุกต์ใช้ ในบทนี้เราจะมาสร้างเกม TicTacToe หรือที่เราเรียกภาษาบ้าน ๆ ว่าเกม XO กัน ผู้อ่านก็ลองสร้างเกมนี้ตามไปพร้อม ๆ กันเลย

จะนำตัวอย่างเกมในบทนี้ไปสร้างจริง ๆ ได้อย่างไร?

เนื่องจากบทความ "เรียนสร้างเกมกับมิกิจัง" เป็นบทความเชิงทฤษฎีที่ไม่เจาะจงอุปกรณ์ ภาษาอุปกรณ์ และเกมเอนจินใด ๆ ดังนั้นตัวอย่างเกมในบทความนี้จะใช้ Pseudo Code ในการอธิบายเป็นหลัก ผู้อ่านจะต้องแปลง Pseudo Code เหล่านี้เป็นภาษาอุปกรณ์หรือคำสั่งในเกมเอนจินที่ผู้อ่านใช้เอาเอง ส่วนวิธีแปลง Pseudo Code เป็นภาษาอุปกรณ์หรือคำสั่งในเกมเอนจิน ผู้อ่านต้องศึกษาคำสั่งต่าง ๆ จากบทความที่สอนภาษาอุปกรณ์หรือเกมเอนจินตัวนั้น แล้วเลือกใช้คำสั่งที่คล้ายหรือใกล้เคียงกับ Pseudo Code มากที่สุด ตัวอย่างเกมในบทนี้จะเลือกใช้คำสั่งที่ง่ายสำหรับมือใหม่ เพื่อให้ผู้อ่านสามารถแปลง Pseudo Code ได้ง่ายที่สุด

ขั้นตอนการสร้างเกมคร่าว ๆ มีอะไรบ้าง?

1. ออกแบบเกมคร่าว ๆ ว่าอยากให้เกมเป็นแบบไหน เล่นสองคนหรือเล่นคนเดียว ใช้ภาษาอุปกรณ์หรือเกมเอนจินอะไรในการสร้าง
2. สร้างโปรเจคใหม่ แล้วตั้งชื่อโปรเจคตามที่ต้องการ
3. เขียนอัลกอริทึมของเกม สำหรับมือใหม่ควรเขียนอัลกอริทึมแบบภาพรวมคร่าว ๆ ก่อน แล้วค่อยเขียนอัลกอริทึมแบบละเอียด เพื่อให้มองเห็นภาพรวมของเกมก่อน แล้วคอยเจาะรายละเอียด
4. ใส่คำสั่งจากอัลกอริทึมแบบละเอียดลงในโปรแกรมเขียนภาษาอุปกรณ์หรือเกมเอนจินที่เลือกใช้
5. ทดสอบเกมว่าถูกต้องตามที่เราต้องการหรือไม่ ถ้าเกมมีข้อผิดพลาดก็ต้องแก้ไขคำสั่งแล้วทดสอบใหม่
6. เมื่อเกมเสร็จสมบูรณ์แล้ว ก็สร้างเกมเป็นไฟล์สำเร็จรูปที่ไม่ต้องพึ่งโปรแกรมเขียนภาษาอุปกรณ์หรือเกมเอนจินอีกต่อไป (Export โปรเจค)

ออกแบบเกมอย่างไรดี?

การออกแบบเกมต้องกำหนดรูปแบบของเกมอย่างคร่าว ๆ ในตัวอย่างเกมนี้จะออกแบบเกม ดังนี้

ชื่อเกม : TicTacToe
จำนวนผู้เล่น : สองคน (เพื่อความง่ายในการสร้างเกม)
กติกาการเล่น : ผู้เล่นฝั่งไหนเรียงสัญลักษณ์ของตนเอง (X หรือ O) เป็นเส้นตรงได้ 3 ตัวก่อนเป็นฝ่ายชนะ
เวลาที่ใช้ในการเล่น : ประมาณ 1-2 นาที

......

นี่เพิ่งแค่ 39% ของบทความนี้เท่านั้น บทความฉบับเต็มมีเยอะกว่านี้อีก!

เนื่องจากติดปัญหาเรื่องนโยบายการเผยแพร่บทความ ทำให้เราไม่สามารถเผยแพร่บทความฉบับเต็มลงในเว็บนี้ได้ อ่านฉบับเต็มได้ที่บทความต้นฉบับ (ไม่มีค่าใช้จ่าย)

บทความต้นฉบับ https://planila.blogspot.com/2017/04/5.html

[สอนสร้างเกม] เรียนสร้างเกมกับมิกิจัง : บทที่ 4 นิพจน์ (Expression)

Fri, 21 Apr 2017 23:51:28 +0700

ติดตามเราได้ที่ Facebook ชื่อเพจ Planila Game Developer

จากบทที่แล้ว บทที่ 3 อัลกอรึทึม (Algorithm) เราได้เรียนรู้วิธีการเขียนอัลกอริทึมแบบต่าง ๆ กันไปแล้ว การเขียนอัลกอริทึมส่วนใหญ่นั้นจะต้องมีการคำนวณเกิดขึ้นด้วย ดังนั้นในบทนี้เราจะมาเรียนวิธีการดำเนินการต่าง ๆ ทางคณิตศาสตร์เพื่อใช้ในการเขียนอัลกอริทึมกัน

ตัวแปรคืออะไร?

ตัวแปร (Variable) หมายถึงค่าที่ถูกเก็บไว้ในหน่วยความจำของอุปกรณ์ สามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามที่เราต้องการ ตัวแปรสามารถใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง เช่น นับจำนวนครั้งที่วนลูป, คำนวณเลข, รับข้อมูลจากคีย์บอร์ด, เก็บคะแนนของผู้เล่น เป็นต้น การที่เราจะใช้ตัวแปรได้นั้นเราจะต้องประกาศตัวแปรก่อน การประกาศตัวแปร (Variable Declaration) เราต้องตั้งชื่อที่จะใช้เรียกและกำหนดประเภทของตัวแปรนั้น กฎการตั้งชื่อตัวแปรมีคร่าว ๆ ดังนี้

ต้องไม่ซ้ำกับชื่อตัวแปรหรือชื่อเฉพาะอย่างอื่นที่มีอยู่ก่อนแล้ว
ต้องไม่ซ้ำกับคำสงวน (Reserved Word) ของภาษาอุปกรณ์หรือเกมเอนจินนั้น
ต้องขึ้นต้นด้วยตัวอักษรเท่านั้น (A-Z, a-z) นอกจากนั้นจะเป็นตัวอักษร ตัวเลข หรือสัญประกาศ (_) ก็ได้ แต่ต้องไม่ใช่เครื่องหมายวรรคตอนใด ๆ ยกเว้นสัญประกาศ (กฎข้อนี้อาจแตกต่างไปในแต่ละภาษาอุปกรณ์หรือเกมเอนจิน)
ต้องไม่มีการเว้นวรรคใด ๆ
ควรใช้ภาษาอังกฤษในการตั้งชื่อตัวแปร
ควรตั้งชื่อตัวแปรที่สื่อความหมาย

คำสงวนหมายถึงคำที่เป็นคำสั่งของภาษาอุปกรณ์หรือเกมเอนจินตัวนั้น เช่น ในภาษา C จะใช้คำสั่ง if ในการตรวจสอบเงื่อนไข ดังนั้นคำว่า if จึงเป็นคำสงวนของภาษา C สาเหตุที่ต้องมีคำสงวนเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ใช้งานตั้งชื่อตัวแปรซ้ำกับคำสั่งที่มีอยู่เดิม ซึ่งจะทำให้โปรแกรมสับสนว่านี่เป็นคำสั่งหรือชื่อตัวแปรกันแน่ คำสงวนในแต่ละภาษาอุปกรณ์และเกมเอนจินก็มีแตกต่างกันออกไป ผู้อ่านต้องค้นหาเพิ่มเติมเองว่าคำสงวนของภาษาอุปกรณ์หรือเกมเอนจินที่ผู้อ่านใช้งานมีคำอะไรบ้าง

ชื่อตัวแปรที่ดีควรสื่อความหมายในตัวเอง เช่น User_Name, answer, Time เป็นต้น ไม่ควรตั้งชื่อตัวแปรมั่ว ๆ อย่าง xyz หรือ GTC3HA1 เนื่องจากตัวเราเองอาจลืมว่าตัวแปรนั้นไว้ใช้ทำอะไรเมื่อเวลาผ่านไป การตั้งชื่อตัวแปรเป็นภาษาอังกฤษมีเรื่องที่ต้องระวังอยู่อย่างหนึ่งคือเรื่องตัวพิมพ์ใหญ่และตัวพิมพ์เล็ก ภาษาอุปกรณ์และเกมเอนจินส่วนใหญ่มักมองว่าตัวพิมพ์ใหญ่และตัวพิมพ์เล็กนั้นแตกต่างกัน (Case Sensitive) เช่น hello, Hello, HELLO โปรแกรมจะมองสามชื่อนี้เป็นคนละชื่อกัน และหมายถึงตัวแปรคนละตัวกัน แต่ก็พอมีบางภาษาอุปกรณ์และเกมเอนจินที่มองตัวพิมพ์ใหญ่และตัวพิมพ์เล็กเป็นตัวเดียวกัน (Case Insensitive) โดยมองว่า world, World, WORLD เป็นชื่อเดียวกันและหมายถึงตัวแปรตัวเดียวกัน

ประเภทของตัวแปรมีอะไรบ้าง?

อย่างที่บอกไปว่า "ตัวแปรคือค่าที่ถูกเก็บไว้" ค่าที่ถูกเก็บไว้นั้นมีอยู่หลายประเภท ซึ่งแต่ละภาษาอุปกรณ์และเกมเอนจินก็แบ่งประเภทย่อยของตัวแปรแตกต่างกันออกไป มีตัวแปรให้เลือกใช้เป็นสิบกว่าแบบ แต่ประเภทใหญ่ ๆ ของตัวแปรในแต่ละภาษาอุปกรณ์และเกมเอนจินจะคล้ายคลึงกัน ประเภทใหญ่ ๆ ของตัวแปร ได้แก่

1. ตัวแปรเก็บจำนวนเต็ม (Integer Variable) ใช้เก็บจำนวนเต็มเท่านั้น มีการแบ่งย่อยอีกว่าเป็นแบบเก็บได้เฉพาะจำนวนเต็มบวกกับจำนวนเต็มศูนย์ (จำนวนเต็มตั้งแต่ศูนย์ขึ้นไป) หรือเป็นแบบเก็บจำนวนเต็มได้ทั้งหมด (รวมทั้งจำนวนเต็มลบด้วย) นอกจากนี้ยังมีการแบ่งตัวแปรประเภทนี้เป็นหลายขนาดตามขอบเขตที่สามารถเก็บได้อีกด้วย ยิ่งตัวแปรมีขนาดใหญ่มากเท่าไรก็ยิ่งเก็บค่าที่มีจำนวนหลักได้มากเท่านั้น ถ้านำตัวแปรประเภทนี้มาหารกัน ผลลัพธ์ที่ได้จะเป็นจำนวนเต็มเสมอ เช่น 11 หารด้วย 4 จะได้ผลลัพธ์เป็น 3 เนื่องจากตัวแปรประเภทนี้จะไม่คิดทศนิยม และจะปัดเศษลงเสมอ (เพราะไม่คิดทศนิยมเลยไม่รู้ว่าทศนิยมเป็นเท่าไร จึงปัดลงไว้ก่อน)

2. ตัวแปรเก็บจำนวนจริง (Floating Point Variable) ตัวแปรประเภทนี้จะสามารถเก็บข้อมูลได้มากกว่าตัวแปรประเภทแรก เพราะสามารถเก็บจำนวนที่มีทศนิยมได้ แต่ก็ต้องแลกมากับขนาดของตัวแปรที่ใหญ่มากขึ้นด้วย

3. ตัวแปรเก็บตัวอักษร (Character Variable) ใช้เก็บตัวอักษรใด ๆ ก็ได้ 1 ตัวอักษร ถ้าใช้ตัวแปรประเภทนี้เก็บค่าที่เป็นตัวเลข โปรแกรมจะมองว่าตัวเลขตัวนั้นเป็นเพียงตัวอักษรตัวหนึ่ง ไม่สามารถนำมาดำเนินการใด ๆ ทางคณิตศาสตร์ได้

4. ตัวแปรเก็บข้อความ (String Variable) ใช้เก็บตัวอักษรใด ๆ ก็ได้ ไม่จำกัดจำนวนตัวอักษร บางภาษาอุปกรณ์หรือเกมเอนจินอาจไม่มีตัวแปรประเภทนี้ เนื่องจากตัวแปรประเภทนี้ไม่ได้เป็นตัวแปรแบบเก็บค่าจริง ๆ (Value Variable) แต่เป็นตัวแปรแบบอ้างอิงค่าอื่น (Reference Variable) ตัวแปรประเภทนี้เกิดจากการนำตัวแปรเก็บตัวอักษรมาสร้างเป็นอาร์เรย์ (Array) (เป็นการนำตัวแปรประเภทที่ 3 มาเรียงต่อกันเป็นชุด ไม่ได้เป็นตัวแปรประเภทใหม่จริง ๆ)

5. ตัวแปรเก็บค่าความจริง (Boolean Variable) ใช้เก็บค่าความจริงทางตรรกศาสตร์ ค่าที่เก็บได้มีอยู่ 2 ค่าคือ "จริง (True)" และ "เท็จ (False)" เท่านั้น ตัวแปรประเภทนี้มีอยู่แบบเดียว ไม่สามารถแบ่งประเภทย่อยได้อีก ตัวแปรประเภทนี้มีเพียงขนาดเดียวคือมีขนาด 1 bit ในทุก ๆ ภาษาอุปกรณ์และเกมเอนจิน

นิพจน์คืออะไร?

นิพจน์ (Expression) หมายถึงข้อความทางคณิตศาสตร์ ประกอบไปด้วยค่าคงที่ ตัวแปร และตัวดำเนินการ นิพจน์เรียกเป็นภาษาไทยได้อีกอย่างว่า "ประโยคสัญลักษณ์" ตัวอย่างนิพจน์ เช่น 42 ÷ 7 = 6, 3n + 2 = 1 , x² + 4x + 7 < 0 เป็นต้น

นิพจน์ในทางอุปกรณ์จะมีลักษณะแตกต่างจากนิพจน์ในทางคณิตศาสตร์อยู่นิดหน่อย อย่างที่ได้เกริ่นไปแล้วในบทที่ 3 นิพจน์ในทางอุปกรณ์ที่มีเครื่องหมายเท่ากับ (=) จะเป็นการนำค่าที่อยู่ฝั่งขวาของเครื่องหมายเท่ากับมาไว้ในค่าที่อยู่ฝั่งซ้ายของเครื่องหมายเท่ากับ เช่น AuthorName = "Mikichan" หมายความว่าให้ตัวแปร AuthorName มีค่าเท่ากับข้อความ "Mikichan", A = B หมายความว่าให้ตัวแปร A มีค่าเท่ากับตัวแปร B โดยที่ตัวแปร B มีค่าเท่าเดิม, N = N + 1 (ปัญหาโลกแตกสำหรับมือใหม่!!!) หมายความว่าให้ตัวแปร N ค่าใหม่มีค่าเท่ากับตัวแปร N ค่าเดิมบวกด้วย 1 แล้วเก็บตัวแปร N ค่าใหม่ในหน่วยความจำ และลบตัวแปร N ค่าเดิมออกจากหน่วยความจำ (เนื่องจากตัวแปร N ค่าเดิมถูกตัวแปร N ค่าใหม่เขียนทับ) ยกตัวอย่างเช่น ตอนแรกให้ N = 3 พอถึงคำสั่ง N = N + 1 โปรแกรมจะมองว่า N = 3 + 1 ดังนั้นเมื่อโปรแกรมทำคำสั่งนี้เสร็จแล้ว ตัวแปร N ก็จะมีค่าเท่ากับ 4

จากตัวอย่างด้านบนจะสังเกตได้ว่า ค่าที่อยู่ฝั่งซ้ายของเครื่องหมายเท่ากับจะต้องเป็นตัวแปรเสมอ และจะมีตัวแปรเพียงตัวเดียวเท่านั้น เนื่องจากเครื่องหมายเท่ากับคือการนำค่าฝั่งขวามาไว้ในค่าฝั่งซ้าย ดังนั้นค่าที่อยู่ฝั่งซ้ายจะต้องเป็นค่าที่สามารถเปลี่ยนแปลงเพื่อรับข้อมูลได้ ซึ่งค่าที่เปลี่ยนแปลงได้ก็คือตัวแปรนั่นเอง และสาเหตุที่ฝั่งซ้ายมีตัวแปรได้เพียงตัวเดียวก็เพื่อให้เก็บค่าลงตัวแปรได้อย่างถูกต้อง สมมติว่ามีนิพจน์หนึ่งคือ A + B = 104 ปัญหาคือโปรแกรมจะเลือกเก็บค่า 104 ไว้ที่ตัวแปร A หรือตัวแปร B ดีล่ะ ในเมื่อมีตัวแปรอยู่ฝั่งซ้ายตั้งสองตัว โปรแกรมโดยทั่วไปจะไม่เก็บค่าไว้ครึ่ง ๆ กลาง ๆ โดยยังติดตัวแปรไว้หลายตัวอย่างให้ A + B เก็บค่าเท่ากับ 104 ถ้าจะเก็บค่าก็ต้องเลือกว่าจะเก็บค่าที่ตัวแปรใดตัวแปรหนึ่งไปเลย ดังนั้นฝั่งซ้ายของเครื่องหมายเท่ากับจึงมีตัวแปรได้เพียงตัวเดียวเท่านั้น

ตัวดำเนินการคืออะไร?

......

นี่เพิ่งแค่ 35% ของบทความนี้เท่านั้น บทความฉบับเต็มมีเยอะกว่านี้อีก!

เนื่องจากติดปัญหาเรื่องนโยบายการเผยแพร่บทความ ทำให้เราไม่สามารถเผยแพร่บทความฉบับเต็มลงในเว็บนี้ได้ อ่านฉบับเต็มได้ที่บทความต้นฉบับ (ไม่มีค่าใช้จ่าย)

บทความต้นฉบับ https://planila.blogspot.com/2017/04/4-expression.html

[สอนสร้างเกม] เรียนสร้างเกมกับมิกิจัง : บทที่ 3 อัลกอรึทึม (Algorithm)

Fri, 14 Apr 2017 23:57:22 +0700

ติดตามเราได้ที่ Facebook ชื่อเพจ Planila Game Developer

จากบทที่แล้ว บทที่ 2 เกมเอนจิน (Game Engine) เราได้เรียนรู้ว่า "เกมเอนจินคืออะไร?" และผู้อ่านคงได้เลือกเกมเอนจินที่ตนเองสนใจแล้ว ผู้อ่านทราบแล้วว่าการพัฒนาเกมได้จะต้องป้อนคำสั่งให้กับอุปกรณ์ และในการพัฒนาเกมผู้อ่านคงมีความคิดอยู่แล้วว่าอยากจะให้เกมเป็นแบบไหน อยากให้เกมมีรูปร่างหน้าตาอย่างไร แต่ติดปัญหาตรงที่ว่า "เราจะเปลี่ยนความคิดเหล่านั้นเป็นคำสั่งในเกมได้อย่างไร?" ในบทนี้เราจะมาเรียนวิธีการเปลี่ยนความคิดต่าง ๆ ให้เป็นอัลกอริทึมกัน

อัลกอริทึมคืออะไร?

อัลกอริทึม (Algorithm) หมายถึงวิธีการแก้ปัญหาแบบเป็นลำดับขั้นตอน โดยลำดับขั้นตอนนั้นจะต้องมีความละเอียด ชัดเจน และสามารถตีความได้อย่างเดียวเท่านั้น ถ้าลองเปิดหนังสือสอนทำอาหาร ส่วนที่เป็นอัลกอรึทึมคือวิธีการทำอาหาร ในการพัฒนาเกมส่วนที่เป็นอัลกอริทึมคือวิธีการทำงานของเกม จากที่ได้เรียนไปในบทที่ 1 ว่า "อุปกรณ์จะทำงานโดยการอ่านคำสั่ง" ดังนั้นอัลกอริทึมของเกมก็คือวิธีการป้อนคำสั่งให้กับอุปกรณ์นั่นเอง

ทำไมต้องเขียนอัลกอริทึม?

จากที่ได้กล่าวไปตั้งแต่บทที่ 1 แล้วว่า "อุปกรณ์จะทำงานโดยการอ่านคำสั่งทีละบรรทัด" และอัลกอริทึมคือลำดับขั้นตอนในการดำเนินการที่ต้องเขียนเป็นข้อ ๆ ทีละบรรทัด ดังนั้นการเขียนอัลกอริทึมทำให้เราสามารถป้อนคำสั่งให้กับอุปกรณ์ทีละบรรทัดได้อย่างถูกต้อง ถ้าผู้อ่านเขียนอัลกอริทึมไม่ได้ ผู้อ่านก็ป้อนคำสั่งให้กับอุปกรณ์ไม่ได้ เมื่อผู้อ่านป้อนคำสั่งให้กับอุปกรณ์ไม่ได้ ผู้อ่านก็พัฒนาเกมเป็นของตนเองไม่ได้ ต่อให้ผู้อ่านใช้เกมเอนจินที่ใช้งานง่ายแค่ไหนก็ตาม แต่ถ้าผู้อ่านเขียนอัลกอริทึมไม่ได้ ผู้อ่านก็พัฒนาเกมไม่ได้ ดังนั้นอัลกอริทึมจึงเป็นสิ่งสำคัญมากในการพัฒนาเกม

อัลกอริทึมเป็นหนี่งในสองสิ่งสำคัญในการเขียนโปรแกรมและการพัฒนาเกม สิ่งสำคัญอีกอย่างคือความรู้เกี่ยวกับภาษาอุปกรณ์หรือเกมเอนจินที่ใช้ ในการเขียนโปรแกรมและการพัฒนาเกมไม่จำเป็นต้องมีความรู้ลึกมากก็ได้ แค่มีความรู้พื้นฐานที่สำคัญ และสามารถเปลี่ยนความคิดในหัวเป็นอัลกอริทึมได้ก็เพียงพอแล้ว เกมบางตัวใช้แค่คำสั่งพื้นฐานแต่ก็สามารถเป็นเกมฟอร์มยักษ์ได้ เพราะผู้ที่พัฒนาเกมนั้นรู้จักนำความรู้พื้นฐานมาประยุกต์ใช้ โดยการเขียนอัลกอริทึมที่มีความซับซ้อนจากคำสั่งพื้นฐานที่แม้แต่นักพัฒนาเกมมือใหม่ก็ยังทราบ

ผู้อ่านที่ไม่เคยเขียนอัลกอริทึมมาก่อนอาจรู้สึกว่าการเขียนอัลกอริทึมเป็นสิ่งที่ยาก เนื่องจากการเขียนอัลกอริทึมต้องเขียนเป็นลำดับทีละข้อ แต่ละข้อต้องละเอียด ไม่กำกวม ไม่คลุมเครือ ตีความได้อย่างเดียวเท่านั้น ยกตัวอย่างเช่น เราสั่งให้เพื่อนที่เป็นมนุษย์ต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป เราแค่บอกว่า "ต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปให้หน่อย" แค่นี้เพื่อนก็สามารถทำตามความต้องการของเราได้อย่างถูกต้องแล้ว แต่ถ้าใช้คำสั่ง "ต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปให้หน่อย" กับหุ่นยนต์ หุ่นยนต์บางตัวอาจงงทำอะไรไม่ถูกกับคำสั่งของเรา หุ่นยนต์บางตัวอาจต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไปทั้งที่ยังไม่ได้ฉีกซองเลย หุ่นยนต์บางตัวอาจใช้นมในการต้มแทนน้ำ หุ่นยนต์บางตัวอาจใช้กระทะในการต้มแทนหม้อ ปัญหาเหล่านี้เกิดจากการใช้คำสั่งที่ไม่ละเอียดและสามารถตีความได้หลายอย่าง ในการเขียนอัลกอริทึมต้องเขียนคำสั่งให้ละเอียด ตีความได้เพียงอย่างเดียว เขียนทุกขั้นตอน ทุกคำสั่ง และต้องเขียนให้คนโง่ที่สุดในโลกก็สามารถทำตามความต้องการของเราได้อย่างถูกต้อง 100%

เขียนอัลกอริทึมได้อย่างไร?

การเขียนอัลกอริทึมสามารถทำได้ 3 แบบ ได้แก่

1. การเขียนอัลกอริทึมแบบความเรียง วิธีนี้คือการเขียนเป็นข้อความปกติ วิธีนี้เหมาะกับอัลกอริทึมที่มีขนาดเล็กและมีความซับซ้อนน้อย

ตัวอย่างความเรียงที่อธิบายวิธีการทำไข่ดาว

Quote:นำกระทะไปวางบนเตาแก๊ส เปิดเตาแก๊ส เทน้ำมันพืชลงไปในกระทะ 30 มิลลิลิตร แล้วรอจนกว่าน้ำมันเดือด เมื่อน้ำมันเดือดแล้ว ตอกไข่ไก่ 1 ฟอง แล้วใส่ไข่ขาวกับไข่แดงลงในกระทะ ส่วนเปลือกไข่นั้นให้ทิ้งลงในถังขยะ เสร็จแล้วรอจนกว่าไข่ขาวและไข่แดงเริ่มแข็งตัว เมื่อไข่ขาวและไข่แดงเริ่มแข็งตัวแล้ว ใช้ตะหลิวพลิกไข่ขาวและไข่แดงแล้ววางไว้บนกระทะเหมือนเดิม เมื่อไข่ขาวและไข่แดงสุกแล้ว นำตะหลิวตักไข่ขาวและไข่แดงมาวางไว้บนจาน ปิดเตาแก๊ส เพียงเท่านี้ก็ทำไข่ดาวเสร็จแล้ว

2. การเขียนอัลกอริทึมแบบ Flowchart วิธีนี้คือการใช้รูปภาพในการสื่อความหมาย ทำให้เห็นลำดับขั้นตอนต่าง ๆ ได้ง่ายและชัดเจน รูปภาพที่นำมาใช้จะต้องเป็นรูปภาพสากลที่ทุกคนเข้าใจได้ตรงกัน วิธีนี้เหมาะกับอัลกอริทึมที่มีความซับซ้อนมาก แต่ไม่เหมาะกับอัลกอริทึมที่มีขนาดใหญ่ เนื่องจาก Flowchart ใช้พื้นที่ในการเขียนค่อนข้างมาก

รูปภาพพื้นฐานที่ควรทราบ ได้แก่

รูปภาพ	ความหมาย	วิธีใช้
	ดำเนินการทั่วไป (Process)	ใช้กับการดำเนินการทั่วไป เช่น การประกาศตัวแปร การคำนวณ เป็นต้น
	ตรวจสอบเงื่อนไข (Decision)	ใช้ตรวจสอบด้วยเงื่อนไข "ถ้า...แล้ว... (If...Then...)" ลูกศรที่ออกจากรูปภาพนี้ต้องมีสองเส้น เส้นหนึ่งเขียนกำกับว่า "จริง (True)" อีกเส้นหนึ่งเขียนกำกับว่า "เท็จ (False)"
	แสดงลำดับขั้นตอน (Arrow)	ใช้บอกลำดับการทำงาน เชื่อมรูปภาพหนึ่งกับอีกรูปภาพหนึ่ง โดยให้ฝั่งหัวลูกศรคือลำดับการทำงานต่อไป รูปภาพหนึ่งจะมีลูกศรออกมาได้แค่ 1 เส้นเท่านั้น ยกเว้นรูปภาพตรวจสอบเงื่อนไขที่มีลูกศรออกมา 2 เส้น
	จุดเริ่มต้นหรือจุดสิ้นสุด (Start/End)	ใช้เพื่อกำหนดจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด Flowchart ทั้งหมดต้องมีรูปภาพนี้ 2 รูปเสมอ รูปหนึ่งคือจุดเริ่มต้น อีกรูปหนึ่งคือจุดสิ้นสุด
	รับข้อมูลหรือแสดงผลแบบไม่เจาะจง (Input/Output)	ใช้เพื่อรับข้อมูลหรือแสดงผลแบบไม่เจาะจงอุปกรณ์ในการรับข้อมูลหรือแสดงผล
	จุดเชื่อมต่อภายในหน้าเดียวกัน (On-Page Reference)	ใช้เชื่อมบริเวณที่มีลูกศรหลายเส้นชี้มารวมกัน เช่น บริเวณหลังจากการตรวจสอบเงื่อนไขอาจจะมีลูกศรชี้มาที่ตำแหน่งเดียวกันหลายเส้น เราจะใช้รูปภาพนี้เพื่อรวมลูกศรเหล่านั้นให้เหลือเพียงเส้นเดียว
	จุดเชื่อมต่อระหว่างหน้า (Off-Page Reference)	ใช้เชื่อมการทำงานที่เขียนอยู่คนละหน้ากัน (ในกรณีที่เขียน Flowchart หลายหน้า)

ตัวอย่าง Flowchart ที่อธิบายวิธีการหุงข้าว

......

นี่เพิ่งแค่ 30% ของบทความนี้เท่านั้น บทความฉบับเต็มมีเยอะกว่านี้อีก!

เนื่องจากติดปัญหาเรื่องนโยบายการเผยแพร่บทความ ทำให้เราไม่สามารถเผยแพร่บทความฉบับเต็มลงในเว็บนี้ได้ อ่านฉบับเต็มได้ที่บทความต้นฉบับ (ไม่มีค่าใช้จ่าย)

บทความต้นฉบับ https://planila.blogspot.com/2017/04/3-algorithm.html

[สอนสร้างเกม] เรียนสร้างเกมกับมิกิจัง : บทที่ 2 เกมเอนจิน (Game Engine)

Fri, 07 Apr 2017 20:44:26 +0700

ติดตามเราได้ที่ Facebook ชื่อเพจ Planila Game Developer

จากบทที่แล้ว บทที่ 1 ปฐมบท - เกม (Game) เราได้เรียนรู้หลักการทำงานของเกม เราได้รู้ว่าอุปกรณ์อ่านคำสั่งทีละบรรทัด และได้รู้ว่าการพัฒนาเกมจะใช้วิธีใส่คำสั่งต่าง ๆ ให้อุปกรณ์อ่านและทำงานตาม การใส่คำสั่งด้วยวิธีตรงคือการเขียนโปรแกรม ซึ่งยังไม่เหมาะสมสำหรับนักพัฒนาเกมมือใหม่ที่ไม่เคยเรียนเขียนโปรแกรมมาก่อน สำหรับนักพัฒนาเกมมือใหม่ผู้เขียนแนะนำให้ใช้เกมเอนจินในการพัฒนาเกม โดยเลือกใช้เกมเอนจินที่ยังไม่ต้องเขียนโปรแกรมอะไรเพิ่มเติมก่อนในช่วงแรก

เกมเอนจินคืออะไร?

เกมเอนจิน (Game Engine) คือโปรแกรมที่เป็นเครื่องมือช่วยพัฒนาเกม โดยเราจะให้คำสั่งง่าย ๆ กับเกมเอนจิน แล้วเกมเอนจินจะนำคำสั่งของเราไปแปลเป็นคำสั่งที่อุปกรณ์เข้าใจได้อีกทีหนึ่ง ซึ่งจะช่วยลดความยุ่งยากในการพัฒนาเกม เกมเอนจินทำหน้าที่เปรียบเหมือนล่ามที่คอยแปลจากภาษาคนเป็นภาษาของอุปกรณ์นั้น ๆ ทำให้เราสามารถพัฒนาเกมได้โดยไม่จำเป็นต้องเรียนรู้ภาษาเครื่องของอุปกรณ์นั้นเลย จึงทำให้การพัฒนาเกมเป็นเรื่องที่ง่ายขึ้น

เกมเอนจินมีตัวไหนบ้าง?

เกมเอนจินในปัจจุบันมีหลายตัว เกมเอนจินบางตัวเป็นแบบ Drag & Click ผู้ใช้งานไม่ต้องเขียนโปรแกรมอะไรเลย แค่ใช้เมาส์คลิกก็เป็นเกมขึ้นมาได้ เกมเอนจินบางตัวเป็นแบบต้องเขียนสคริปต์ (Script) หรือเขียนโปรแกรมเพิ่มเติม ด้านล่างนี้คือตัวอย่างเกมเอนจินที่มีในปัจจุบัน

RPG Maker

แนวเกมที่พัฒนาได้ : 2D, RPG, Action, Adventure

RPG Maker เป็นเกมเอนจินที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก เนื่องจากสามารถพัฒนาเกมได้ง่าย เพียงแค่คลิกปุ่มต่าง ๆ ก็สามารถพัฒนาเกมได้แล้ว ในขณะเดียวกันก็สามารถเขียนสคริปต์ต่าง ๆ เพิ่มเติมได้ จนมีคำกล่าวว่า "ง่ายพอสำหรับเด็ก แต่ก็ยืดหยุ่นพอสำหรับนักพัฒนา" เกมเอนจินตัวนี้ได้มีการพัฒนามายาวนานหลายรุ่นตั้งแต่รุ่น 2000, 2003, XP, VX, VX Ace และรุ่นล่าสุดคือ MV ซึ่งรุ่น MV รองรับการใช้งาน Unicode และสามารถเปิดเกมได้บนหลากหลายระบบปฏิบัติการทั้ง Windows, Macintosh, Linux, iOS, Android นอกจากนี้ยังสามารถเปิดเกมบนเว็บเบราเซอร์ (Web Browser) ได้อีกด้วย ด้วยเหตุผลที่กล่าวมาทำให้ RPG Maker เป็นเกมเอนจินที่หลายคนชื่นชอบและเหมาะสำหรับนักพัฒนาเกมมือใหม่

Game Maker

แนวเกมที่พัฒนาได้ : 2D, Action, Adventure, Arcade

นึกถึงเกมเดินฟันสองมิติใช่ไหม? Game Maker ตอบโจทย์ให้คุณได้ Game Maker เป็นเกมเอนจินที่สามารถพัฒนาเกมสองมิติได้หลายแนวมากตั้งแต่เกมงู, เกม Mario, เกมเดินฟัน, เกมวิ่งเก็บเหรียญ และอีกหลาย ๆ เกม Game Maker จึงเป็นเกมเอนจินที่เหมาะสำหรับนักพัฒนาเกมที่ชื่นชอบเกมสองมิติเป็นอย่างยิ่ง

Adobe Flash

แนวเกมที่พัฒนาได้ : 2D, Action, Adventure, Arcade

......

นี่เพิ่งแค่ 35% ของบทความนี้เท่านั้น บทความฉบับเต็มมีเยอะกว่านี้อีก!

เนื่องจากติดปัญหาเรื่องนโยบายการเผยแพร่บทความ ทำให้เราไม่สามารถเผยแพร่บทความฉบับเต็มลงในเว็บนี้ได้ อ่านฉบับเต็มได้ที่บทความต้นฉบับ (ไม่มีค่าใช้จ่าย)

บทความต้นฉบับ https://planila.blogspot.com/2017/04/2-game-engine.html

[สอนสร้างเกม] เรียนสร้างเกมกับมิกิจัง : บทที่ 1 ปฐมบท - เกม (Game)

Thu, 30 Mar 2017 19:33:05 +0700

ติดตามเราได้ที่ Facebook ชื่อเพจ Planila Game Developer

มีความฝันอยากสร้างเกมเป็นของตัวเอง แต่ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร ที่นี่มีคำตอบ......

เกมคืออะไร?

ก่อนจะสร้างคิดจะสร้างเกมสักเกม ต้องตอบคำถามนี้ให้ได้ก่อนว่า "เกมคืออะไร?" เพื่อที่จะได้สร้างเกมได้ตรงตามความหมายและความต้องการของเรา ผู้เขียนเชื่อว่าคนที่เข้ามาอ่านบทความนี้ทุกคนเคยเล่นเกมมาก่อน ว่าแต่เกมคืออะไรกันนะ? ด้านล่างนี้คือตัวอย่างนิยามของคำว่าเกม (Game)

Quote:"(N.) An activity that one engages in for amusement or fun." - Oxford Dictionary
"กิจกรรมที่สร้างความบันเทิงหรือความสนุกสนาน"

Quote:"(N.) an entertaining activity or sport, especially one played by children, or the equipment needed for such an activity: a board game, indoor/computer games" - Cambridge Dictionary
"กิจกรรมบันเทิงหรือกีฬา, มักถูกเล่นโดยเด็ก, หรืออุปกรณ์ที่ใช้ในการทำกิจกรรม เช่น เกมกระดาน, เกมในร่ม, เกมคอมพิวเตอร์"

Quote:"น. การแข่งขันที่มีกติกากำหนด เช่น เกมกีฬา, การเล่นเพื่อความสนุก เช่น เกมคอมพิวเตอร์, การแสดงเพื่อสาธิตกิจกรรม เช่น เกมการบริหาร, โดยปริยายหมายถึงการแสดงที่ใช้กลวิธีหรือเล่ห์เหลี่ยมเพื่อหักล้างกัน เช่น เกมการเมือง, ลักษณนามเรียกการแข่งขันหรือการเล่นที่จบลงด้วยการแพ้ชนะกันครั้งหนึ่ง ๆ เช่น เล่นแบดมินตัน ๓ เกม. (อ. game)." - พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตสถาน พ.ศ.2554

Quote:"กิจกรรมที่สร้างความสนุกสนานให้กับผู้เข้าร่วมกิจกรรม" - ผู้เขียน

จากตัวอย่างด้านบนจะเห็นว่า เกมมีคำนิยามที่ค่อนข้างกว้างมาก มีหลายสิ่งหลายอย่างที่สามารถเรียกว่าเกมได้ เช่น เกมกีฬา เกมกระดาน เกมไพ่ เกมคอมพิวเตอร์ แล้วสิ่งที่เรากำลังกล่าวถึงล่ะคือเกมประเภทไหน? "วิดีโอเกม (Video Game)" คือเกมที่เล่นบนอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งมีความหมายกว้างกว่าเกมคอมพิวเตอร์ (Computer Game) เพราะรวมไปถึงเกมโทรศัพท์ (Mobile Game) เกมคอนโซล (Console Game) และเกมบนอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อื่น ๆ ด้วย เกมที่เรากล่าวถึงในบทความนี้ก็คือวิดีโอเกมนั่นเอง

***จากนี้ไปจะเรียกอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์แบบดิจิตอล (Digital) ที่ใช้เล่นวิดีโอเกมอย่างสั้น ๆ ว่า "อุปกรณ์" เพื่อให้มีความหมายครอบคลุมอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทุกชนิด ไม่เฉพาะเจาะจงว่าเป็นคอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์ใดอุปกรณ์หนึ่ง เนื่องจากตอนนี้เรากำลังศึกษาเกี่ยวกับวิดีโอเกมแบบกว้าง ๆ ยังไม่เจาะจงอุปกรณ์ใดอุปกรณ์หนึ่งเป็นพิเศษ***

เกมทำงานได้อย่างไร?

ก่อนที่จะศึกษาวิธีสร้างเกม เราต้องรู้หลักการทำงานของเกมก่อนว่า "เกมทำงานได้อย่างไร?"

เกมถือว่าเป็นแอปพลิเคชัน (Application) รูปแบบหนึ่ง ข้อมูลและคำสั่ง (Code) ในเกมจะถูกบันทึกเป็นภาษาเครื่อง (Machine Code) ซึ่งใช้สัญลักษณ์แทนด้วยเลขฐานสอง (Binary) เมื่อเราเปิดแอปพลิเคชันขึ้นมาอุปกรณ์จะอ่านคำสั่งออกมาทีละคำสั่ง แล้วดำเนินการตามคำสั่งนั้น ๆ เช่น เกม zyx มีคำสั่งดังต่อไปนี้

Code:
//ตัวอย่างเกม zyx

บรรทัดที่ 1. แสดงหน้าจอ Title ของเกม

บรรทัดที่ 2. เล่นเพลงประกอบ abc.def

บรรทัดที่ 3. ตรวจจับการกดคีย์บอร์ด

บรรทัดที่ 4. ถ้ามีการกดปุ่ม Enter บนคีย์บอร์ดให้แสดงหน้าจอ New Game แทนหน้าจอ Title (เปลี่ยนหน้าจอใหม่)

ลำดับการทำงานของเกม zyx จะเป็นดังนี้

......

นี่เพิ่งแค่ 35% ของบทความนี้เท่านั้น บทความฉบับเต็มมีเยอะกว่านี้อีก!

เนื่องจากติดปัญหาเรื่องนโยบายการเผยแพร่บทความ ทำให้เราไม่สามารถเผยแพร่บทความฉบับเต็มลงในเว็บนี้ได้ อ่านฉบับเต็มได้ที่บทความต้นฉบับ (ไม่มีค่าใช้จ่าย)

บทความต้นฉบับ https://planila.blogspot.com/2017/03/1-game.html

อุปกรณ์ที่พบได้ทั่วไปในเกมแฟนตาซีครับ

Thu, 01 Dec 2016 17:01:43 +0700

ข้อมูลจากเนื้อหาเปิดของ Ultimate Equipment ที่Pathfinder RPG Reference Document ครับ ตอนนี้เอาแค่เกราะเบาก่อน

เกริ่นนำก่อนเล็กน้อย เกราะใน Pathfinder แบ่งเป็นสามหมวดคือเกราะเบา กลาง และหนัก ซึ่งตัวละครจะได้ความชำนาญในการสวมเกราะแต่ละหมวดมาตามคลาสหรือใช้ฝีมือ (feat) ที่ได้เพิ่มมาตามเลเวล แต่ไม่ว่ากรณีไหนตัวละครที่มีความชำนาญเกราะที่หนักกว่าก็ต้องมีความชำนาญเกราะที่เบากว่าก่อน

เกราะแต่ละแบบนั้นจะมีค่าสำคัญในเกมคือ ราคา (ฮ่าๆ) โบนัสเกราะ (แทนพลังป้องกัน ลดโอกาสที่ทำให้ศัตรูจะโจมตีโดน ถ้าใครงง ก็คิดซะว่าการ"หลบ"ในที่นี้รวมที่เวลาโดนโจมตีแล้วเกราะกันไว้ได้ด้วย) โบนัสความคล่องแคล่วสูงสุดที่ใช้ได้ (แทนความคล่องตัว เกราะที่ค่านี้สูงๆหน่อยก็ประมาณว่าคนธรรมดาสวมแล้วอาจไม่รู้สึก แต่ตัวที่ไวมากๆจะรู้สึกขัด) ค่าหักเกราะ (ตัวแทนความเกะกะและหนักของเกราะ ทำให้เวลาทำอะไรที่ต้องใช้ความคล่องแคล่วหรือกำลังแล้วจะยากขึ้น ตัวละครที่สวมเกราะที่ตนไม่มีความชำนาญนั้นจะโดนหักความแม่นตอนโจมตีด้วยอีกอย่าง) โอกาสร่ายคาถาพลาด (คาถาที่ต้องออกท่ามากๆ พอสวมเกราะแล้วจะมีโอกาส"ผิดท่า"น่ะ) แล้วก็น้ำหนัก (มีไว้คิดเวลาแบกน้ำหนักของที่แบกๆอยู่)

เกราะเบาชั้นดีๆกับเกราะกลางห่วยๆนั้นบางทีพลังป้องกันกับความคล่องตัวไม่ต่างกันเลย แต่ที่ต่างกันคือเกราะกลางนั้นสวมแล้วความเร็วในการเดินจะลดลงด้วย อีกอย่างคือเกราะเบานั้นเป็นเกราะที่สวมเข้านอนได้ ตัวละครที่สวมเกราะหนักหรือกลางเข้านอนวันรุ่งขึ้นจะติดสถานะล้า (fatigue) แต่เกราะที่ตีจากมิธริลนั้นจะนับว่าเบากว่าเดิมขั้นหนึ่ง ฉะนั้นเกราะกลางที่ตีจากมิธริลก็จะนับเป็นเกราะเบา แต่มีพลังป้องกันเท่าเดิม

อนึ่ง Pathfinder ไม่นับพวกเสื้อผ้าทั่วๆไปเป็นเกราะนะ ผมเขียนแค่ลักษณะภายนอก ใครสนใจค่าพลังที่กล่าวไปแล้วตามลิงค์ไปดูเอง

Haramaki
ผ้าคาดพุง แบบที่นับเป็นเกราะนี้จะมีข่ายโซ่หรือแผ่นเหล็กร้อยไว้รอบๆป้องกันอวัยวะภายใน

Padded
ผ้านวม ยัดไส้หลายๆชั้นให้หนาเข้าไว้ นับเป็นเครื่องป้องกันราคาถูกแต่คล่องตัว

Quilted cloth
Padded ที่ออกแบบให้ชั้นในของผ้ามีโครงสร้างที่กันไม่ให้อาวุธแทงเล็กๆอย่างธนูกลของกับดักหรือลูกดอกแทงไปถึงตัวคนสวมได้ แต่กับอาวุธอื่นๆก็ไม่ต่างจาก padded (แต่ราคาแพงกว่ามากมาย)

Silken ceremonial
ชุดพิธี เป็นผ้าหลายชั้นโดยที่ชั้นนอกสุดเป็นผ้าไหมปักทองกับกระดุมเหล็ก สามารถสวมทับเกราะที่หนักกว่าได้ แต่ในกรณีนั้นจะไม่เพิ่มพลังป้องกันแต่อย่างใด

Lamellar cuirass
ชุดเกราะที่ประกอบด้วยเกราะอกแบบเบากับเกราะไหล่ที่ทำจากหนังเคลือบยางไม้ เย็บเข้าด้วยกันบนเสื้อ

Leather
ชุดเกราะหนัง ทำจากแผ่นหนังเอาไปต้มเพิ่มความทนทานแล้วเอามาเย็บเข้าด้วยกัน เป็นชุดเกราะยอดนิยมแบบหนึ่งเพราะถึงจะไม่ทนทานเท่าเกราะเหล็กแต่ความคล่องตัวอยู่ในระดับดี แถมยังราคาถูกโดนใจผู้กล้ามือใหม่

Parade
ชุดเดินสวนสนามของประเทศที่กองทัพมีระดับพอสมควร ลักษณะของชุดแบบนี้จะต่างกันไปตามแต่กองทัพ แต่จะเป็นชุดเกราะเสมอแม้จะไม่มีพลังป้องกันเท่าชุดรบจริง ประโยชน์ของชุดนี้ก็คือมีไว้บอก(หรือหลอก)คนอื่นว่าเป็นเป็นคนในกองทัพ

Studded leather
ปรับปรุงมาจากชุดเกราะหนังโดยติดปุ่มเหล็กไว้เป็นแนวตามจุดสำคัญ พลังป้องกันจะสูงกว่าเดิมแต่ความคล่องตัวก็ลดลงไป

Wooden
เกราะหนังที่เสริมด้วยแผ่นไม้ผิงไฟเสริมความแข็งแกร่งปิดตามจุดสำคัญ พลังป้องกันสูงกว่าเกราะหนังล้วนๆแต่ไม่เท่าเหล็ก จุดเด่นของเกราะนี้คือไม้มันลอยน้ำนิดๆ เวลาว่ายน้ำจึงง่ายกว่าเกราะเหล็ก

Chain shirt
เกราะที่ถักด้วยโซ่เหล็กขนาดเล็ก สวมป้องกันลำตัวทั้งตัว

Lamellar (leather)
Lamellar เป็นเกราะประเภทที่้แผ่นวัสดุมาเย็บกันเป็นแถวๆเรียงกัน แบบที่เป็นเกราะเบานี้ทำจากหนังเคลือบยางไม้

[HacknPlan] Project management for game development!!

Thu, 29 Sep 2016 23:40:36 +0700

Link: http://hacknplan.com

วิธีสร้างเว็บส่วนตัวง่ายๆ และที่สำคัญ ฟรี

Wed, 10 Feb 2016 21:01:26 +0700

บูจูคืนวันพุธ ครับทุกท่าน

วันนี้เราจะมาทำเว็บส่วนตัวกันครับ โดยใช้โดเมนฟรีของ cu.cc และใช้แพคเกจโฮสติ้งฟรีของ hostinger ที่มีพื้นที่ในเว็บ 2GB / แบนวิท 10 GB

โดยเราจะได้เว็บ เป็นโดเมน .cu.cc ดังตัวอย่างที่ผมจะทำต่อไปนี้จะเป็น bujudash.cu.cc

part 1 การสมัครโดเมน และ ฟรีโฮสติ้ง hostinger

Show ContentSpoiler:

การสมัครโฮส hostinger ใช้เวลาค่อนข้างนาน อาจต้องรอถึง 24 ชม เร็วสุดก็ 8 ชม และถ้าไม่มีใครเข้าเว็บ 3 เดือนจะโดนลบละครับ

ถ้าตัดในส่วนนี้โฮสนี่ค่อนข้างดีเลยครับ แบนวิทเยอะ ใช้ sql ได้ มีอีเมล มีปลั๊กอินฟรี ค่อนข้างโอเคเลยครับแถมยังใช้งานได้ดีกว่าโฮสไทยบางเจ้าที่เสียตัง 99/เดือน อีกอะ แต่ใครจะใช้โฮสอื่นก็ใช้โดเมน cu.cc ได้เมือนกันนะครับ

วันพรุ่งนี้เมื่อเว็บ bujudash.cu.cc ของเราใช้งานได้แล้วผมจะมาต่อ part 2 การอัพโหลดเว็บกันนะครับ ;w;b

การทำกระทู้นี้เป็นการเกริ่นนำไปสู่การโฮสเกมบนเว็บในอนาคต รอติดตามนะครับ

เจาะตื้น ฮาล์ฟเอลฟ์

Fri, 15 Jan 2016 13:35:33 +0700

อันนี้ต่างจากกระทู้ก่อนๆของผมนะครับ คือไม่ได้แปลไม่ได้อิงความถูกต้องจากเรื่องไหนทั้งนั้น สรุปยอดมาจากความประทับใจรวมๆหลังจากที่อ่านโน่นอ่านนี้มา

ฮาล์ฟเอลฟ์นั้นเป็นลูกครึ่งที่เห็นบ่อยที่สุดในเรื่องแฟนตาซีครับ แพร่หลายทั้งฟากฝรั่งและญี่ปุ่น เกมแฟนตาซีเองถ้ามีเผ่าให้เลือกมากๆก็มักมีฮาล์ฟเอลฟ์ให้เลือกเหมือนเป็นเผ่าหนึ่งเลย

อนึ่ง บางเรื่องนั้นไม่มีฮาล์ฟเอลฟ์ ลูกของเอลฟ์กับมนุษย์ มีโอกาสเป็นเอลฟ์หรือมนุษย์พอๆกันแต่ไม่ครึ่ง และส่วนใหญ่แล้วฮาล์ฟเอลฟ์ก็เป็นส่วนฮาล์ฟนี่ก็จะเป็นมนุษย์เสมอ ถ้าเผ่าอื่นเหมือนจะมีลูกกันไม่ได้ (คำอธิบายมักจะประมาณว่าเป็นเพราะมนุษย์เป็นเผ่าที่มีความสามารถในการปรับตัวสูงมากกว่าเผ่าอื่นๆ พันธุกรรมหรือองค์ประกอบทางเวทมนตร์ก็เรียบง่ายกว่าเผ่าอื่นๆเลยเข้ากันง่าย) หรือไม่ก็เรียกอย่างอื่นไปเลย (ที่เจอบ่อยเหมือนจะเป็นเดวลฟ์ = คนแคระ (ดวาฟ) + เอลฟ์) อีกข้อคือในเรื่องที่แบ่งเอลฟ์เป็นเผ่าย่อยๆ (ไฮเอลฟ์ วู้ดเอลฟ์) ฮาล์ฟเอลฟ์มักจะไม่มีลักษณะของเผ่าย่อย แต่ทั้งนี้ลูกครึ่งดาร์คเอลฟ์ด้วยก็มักจะแยกไปต่างหาก

ถ้าถามว่าทำไมฮาล์ฟเอลฟ์มีเยอะนัก คำตอบง่ายๆก็คือเอลฟ์เป็นนางเอกยอดนิยมน่ะสิ (ส่วนตัวผู้ที่มาได้ภรรเมียมนุษย์นั้นมักจะเป็นเรื่องราวภูมิหลัง ไม่ค่อยได้เห็นตอนกำลังจีบกันสักเท่าไหร่) โดยทั่วไปแล้วมนุษย์มักจะถือว่าความงามของเอลฟ์เป็นอะไรที่สมบูรณ์แบบ ส่วนเอลฟ์นั้นถึงจะไม่ค่อยพูดชัดๆแต่พอได้สนิทกับมนุษย์ถึงระดับหนึ่งก็มักจะพบว่าความติดดินหรือเถื่อนนิดๆของมนุษย์นี่เป็นอะไรที่"กำลังดี"เลย สองเผ่านี้จึงหลงรักกันง่าย โชคร้ายที่รักกันง่ายไม่ได้แปลว่าจะรักกันยาว ส่วนใหญ่แล้วพออยู่ด้วยกันจริงๆ ถ้าไม่ใช่ทนนิสัยกันไม่ได้ก็มักจะมีปัญหาสังคมไม่ยอมรับ คู่ที่อยู่กันอึดจริงๆไม่เลิกกันไปก่อน สุดท้ายแล้วคนที่เป็นเอลฟ์จะต้องเจอเรื่องปวดใจคือมนุษย์อายุสั้นกว่าเอลฟ์มาก นั่นก็คือในที่สุดก็จะต้องได้เห็นคนรักหง่อมตายไปโดยที่ตัวเองยังไม่แก่ด้วยซ้ำ

ไม่ว่ากรณีไหน สรุปก็คือฮาล์ฟเอลฟ์มักจะโตขึ้นมาโดยที่รู้สึกว่าตัวเองเป็น"สิ่งแปลกปลอม"ครับ ตรงนี้เคยเจอใน Book of Erotic Fantasy (ใครคิดลึกกับชื่อ บอกเลยว่ามันออกแนวตำราเพศสัมพันธ์ครับ มีภาพวาบหวิวบ้างแต่หนักไปทางวิชาการ) ว่าต่อให้เป็นฮาล์ฟเอลฟ์ที่โชคดีสุดๆ พ่อแม่อยู่กันยืดและไม่โดนสังคมรังเกียจ ความรู้สึกแปลกปลอมนั้นยังไงก็จะเกิดในช่วงวัยรุ่นครับ คือฮาล์ฟเอลฟ์นั้นโตช้ากว่ามนุษย์แต่เร็วกว่าเอลฟ์ ฮาล์ฟเอลฟ์ที่โตในสังคมของเอลฟ์นั้น พอเป็นวัยรุ่นและเริ่มออกจีบสาว พวกเพื่อนๆเอลฟ์ที่โตมาด้วยกันก็ยังเป็นเด็กและไม่สนใจเรื่องนั้น ส่วนเอลฟ์ที่โตแล้วก็ยังเห็นฮาล์ฟเอลฟ์วัยรุ่นเป็นเด็กและไม่สนใจ (ตัดพวกโชตาคอนอะไรพวกนี้ไปก่อนนะ) นั่นก็คือเป็นช่วงวัยรุ่นที่น่าหงุดหงิดอย่างมาก ส่วนฮาล์ฟเอลฟ์ที่โตในสังคมมนุษย์ พอเพื่อนๆที่เล่นมาด้วยกันเป็นวัยรุ่นมาจีบ สภาพจิตของฮาล์ฟเอลฟ์ก็ยังเป็นเด็กไม่สนใจเรื่องนี้เลยสักนิด ผลก็คือมักจะโดนว่าหยิ่งหรือเชิดไปซะ ส่วนเด็กๆมนุษย์ก็เห็นฮาล์ฟเอลฟ์เป็นเด็กโข่งแล้วก็ไม่อยากเล่นด้วย สรุปคือจนกว่าจะเป็นวัยรุ่นก็เป็นชีวิตที่เงียบเหงาอย่างมาก

ก็เพราะอย่างนั้น จริงๆแล้วคู่ที่สมบูรณ์แบบของฮาล์ฟเอลฟ์ก็คือฮาล์ฟเอลฟ์ด้วยกัน เพราะทั้งเข้าใจกันดีแล้วก็ช่วงอายุก็ไม่ต่างกันด้วย ปัญหามีอยู่ว่าถึงจะบอกว่ามีเยอะแต่ก็ไม่ใช่จะเยอะพอจนมีโอกาสเดินชนกันได้หรอกนะ (ลูกของฮาล์ฟเอลฟ์กับฮาล์ฟเอลฟ์ก็จะออกมาเป็นฮาล์ฟเอลฟ์ เรียกว่าฮาล์ฟเอลฟ์แท้ก็ได้มั้ง?) ในอีกแง่หนึ่ง เพราะฮาล์ฟเอลฟ์โตมาอย่างรู้สึกว่าตัวเองเป็นสิ่งแปลกปลอมเลยไม่ค่อยจะมีอคติกับเผ่าอื่นไปด้วย (เว้นแต่ชีวิตวัยเด็กจะแย่จริงๆ) แล้วก็ถ้าไม่ใช่ว่าโตมาในสังคมเอลฟ์แล้วถูกฝังหัวว่าถึงเป็นลูกครึ่งก็จงภูมิใจในสายเลือดเอลฟ์ล่ะก็มักจะไม่หยิ่งด้วย จึงเป็นตัวเลือกที่เหมาะสำหรับใครก็ตามที่เผลอเขียนเอลฟ์ให้เป็นเกรียนหัวสูงไปแล้วเลย

ด้านลักษณะ แน่นอนว่าฮาล์ฟเอลฟ์จะมีลักษณะของทั้งสองเผ่าแต่ออกมาเป็นยังไงก็แล้วแต่เรื่องแฮะ ที่แน่ๆคือหูจะแหลมเหมือนเอลฟ์ (แต่อาจจะสั้นกว่า) และจะถึกกว่าเอลฟ์แน่นอน (แต่เทียบกับมนุษย์นั้นแล้วแต่เรื่อง) เท่าที่สังเกต สถานะในเกมของฮาล์ฟเอลฟ์มักจะใกล้กับมนุษย์มากกว่าแต่มีลักษณะเด่นบางอย่างของเอลฟ์แถมให้ อาจจะเก่งเวทมากกว่า หรือไม่ก็มีความทนพิษทนเวทดีกว่า อนึ่ง ในด้านงานศิลป์แล้ว (เน้นสาวๆ ตัวผู้ช่างมัน) ผมว่าส่วนใหญ่ระยะยาวฮาล์ฟเอลฟ์จะดูดีกว่าครับ เรื่องไหนที่วาดให้เอลฟ์ผิดจากมนุษย์กันเห็นๆ แบบผอมสูง คางแหลมตาแหลม แบบบอกว่าสวยก็ยอมรับได้อยู่แต่น่ารักนี่ไม่ไหว ฮาล์ฟเอลฟ์ที่คล้ายมนุษย์มากกว่าจะดูดีกว่า ส่วนเรื่องที่เอลฟ์ดูคล้ายมนุษย์แต่ดีไซน์ตัวละครออกออร่าบางอย่างอยู่แล้ว (ไฮเอลฟ์ก็สวยสง่าสูงส่ง วู้ดเอลฟ์ก็จะออกใสซื่อ) ฮาล์ฟเอลฟ์จะดูธรรมดาไม่ต่างจากมนุษย์สักเท่าไหร่ทั้งที่ใช้ดีไซน์คล้ายๆกับเอลฟ์ ข้อดีคือใช้เล่นบทตลกแบบสาวเปิ่น หรือปากเสียได้สนิทใจกว่าเอลฟ์แท้ๆ

Alignment การแบ่งแยกลักษณะนิสัยแบบต่างๆของมนุษย์

Fri, 08 Jan 2016 14:14:07 +0700

Alignment คือ การจัดลักษณะนิสัยของมนุษย์จากการกระทำและทัศนคติของแต่ละคนแ เราสามารถนำมาปรับใช้ในการสร้างตัวละครต่างๆให้มีชีวิตชีวามากกว่าแบ่งแยกเพียงว่าเป็นตัวดีหรือร้ายเพียงด้านเดียว แบ่งออกเป็นสองด้านดังนี้

ด้านแรกคือ Good - Evil
Good คือ ด้านที่ดีงาม การช่วยเหลือเสียสละให้แก่ผู้อื่น
Evil คือ ด้านที่ชั่วร้าย กระทำการตามใจชอบเพื่อกดขี่ข่มเหงผู้อื่นให้เป็นไปตามที่ตนต้องการ
Neutral คือ ความเป็นกลางไม่เอนเอียงไปด้านใดด้านหนึ่ง หรือในอีกแง่คือเกรงกลัวไม่กล้าทำความชั่วแต่ก็เพิกเฉยต่อความเดือดร้อนของผู้อื่น

อีกด้านคือ Law - Chaos
Law คือ การยึดติดกับกฎเกณฑ์หรือหน้าที่ มีความเชื่อที่ฝังหัวไม่ยอมรับการเปลี่ยนแปลง คนที่ยึดติดกับกฎไม่จำเป็นต้องเป็นคนดีเสมอไป เช่น นักบวชที่ทำการล่าแม่มดในสมัยก่อน
Chaos ความเป็นอิสระ การปรับตัวไปตามสถานการณ์พร้อมเปิดรับสิ่งใหม่ๆ
Neutral คือ คนที่เป็นกลางในสองด้านกล่าวคือยอมรับกฎหมายแต่ก็ไมไ่ด้คิดว่าเป็นสิ่งถูกต้องเด็ดขาด มีความเป็นอิสระแต่ก็ไม่ไปละเมิดต่อกฎใดๆ

โดยจะรวมทั้งสองด้านแบ่งเป็น 9 ประเภทตามนี้

Lawful - Good
คนที่ทำทุกอย่างเพื่อต่อสู้กับสิ่งที่ตนคิดว่าชั่วร้าย รักความยุติธรรม ผู้ที่ทำชั่วต้องได้รับการลงโทษ ยึดมั่นในหน้าที่และคุณธรรมประจำใจ
ตัวอย่างตัวละครที่มีลักษณะนิสัยนี้ - ร็อคแมน.ซูเปอร์แมน.ก๊วยเจ๊ง.ลุค สกายวอล์คเกอร์

Neutral - Good
คนที่ทำความดีจากความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของตนเองไม่ได้ทำเพราะเชื่อไปตามกฎเกณฑ์ที่กำหนดมา ในบางครั้งเขาก็ทำการละเมิดกฎหากเขาคิดว่ากฎนั้นไม่ชอบธรรม
ตัวอย่างตัวละครที่มีลักษณะนิสัยนี้ - โรบินฮู้ด.สไปเดอร์แมน.ขงเบ้ง.แฮรี่พอตเตอร์

Chaotic - Good
คนที่ยึดมั่นในคุณธรรมของตนเองโดยไม่สนใจต่อกฎเกณฑ์ใดๆเลย เขาจะทำทุกอย่างที่ตนเชื่อว่าถูกต้องแม้ว่ามันจะเป็นสิ่งที่ผิดก็ตาม
ตัวอย่างตัวละครที่มีลักษณะนิสัยนี้ - จอมโจรลูแปง.ซิเรียส แบล็ค

Lawful - Neutral
คนที่ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์อย่างเคร่งครัดโดยไม่สงสัยเคลือบแคลงใดๆทั้งสิ้น เขาเชื่อว่ากฎระเบียบและความเรียบร้อยของสังคมมีค่ามากกว่าศีลธรรม
ตัวอย่างตัวละครที่มีลักษณะนิสัยนี้ - โอดะ โนบุนากะ.เจมส์บอน.โอดีสซีอุส

True - Neutral
คนที่เป็นกลางอย่างแท้จริงไม่มีกฎเกณ์หรือศีลธรรมใดๆมาผูกมัด เขาจะทำสิ่งต่างๆโดยมองแต่ความเป็นจริงไม่ยึดติดต่ออุดมการณ์หรือความต้องการส่วนตน
ตัวอย่างตัวละครที่มีลักษณะนิสัยนี้ - ลาล่าครอฟ.เซเวอรัลสเนป

Chaotic - Neutral
คนที่ใช้ชีวิตตามใจตนโดยไม่ยึดติดต่อกฎเกณฑ์ศีลธรรมใดๆทั้งสิ้น เขาจะทำในสิ่งที่อยากทำไม่ว่าจะเป็นความดีหรือความชั่วก็ตาม
ตัวอย่างตัวละครที่มีลักษณะนิสัยนี้ - มอเดรด(หลานอาเธอร์?).แจ๊คสแปร์โร

Lawful - Evil
คนที่เคร่งกฎจะไม่ทำผิดไปจากกฎหมายหรือกฎเกณฑ์ที่ตนตั้งไว้ บางครั้งก็ใช้มันเพื่อหาประโยชน์ใส่ตัวเอง แม้จะชั่วร้ายแต่ก็ยังอยู่ในกฎเกณฑ์
ตัวอย่างตัวละครที่มีลักษณะนิสัยนี้ - แม็กนีโต้.ดาร์ธเวเดอร์

Neutral - Evil
คนที่ไม่สนใจต่อกฎเกณฑ์ใดๆแต่ก็ไม่ได้ต่อต้านจนเอิกเกริกวุ่นวาย จะสนใจเฉพาะสิ่งที่ตนต้องการโดยไม่คำนึงถึงความถูกต้องไม่ว่าจะเป็นการเอารัดเอาเปรียบหรือทรยศผู้อื่นก็ตาม
ตัวอย่างตัวละครที่มีลักษณะนิสัยนี้ - เซฟีรอธ.ลูฟัส(FF7)

Chaotic - Evil
ผู้ที่ชั่วร้ายไม่คำนึงถึงกฏเกณฑ์ใดๆ ทำทุกอย่างที่ตนพอใจ ผู้เข้มแข็งเท่านั้นทีเป็นความถูกต้อง ยากที่จะหาศีลธรรมได้ในคนเหล่านี้ อาจรวมถึงผู้ที่ไม่จักกฎเกณฑ์ใช้ชีวิตตามสัญชาตญาณของตนเพียงอย่างเดียวด้วย
ตัวอย่างตัวละครที่มีลักษณะนิสัยนี้ - แจ็คเดอะริปเปอร์.ลิโป้.โวลเดอมอ.โจ้กเกอร์

จบแล้วครับหวังว่าบทความนี้จะทำให้เข้าใจและสามารถเขียนเนื้อเรื่องให้ตัวละครดูมิติยิ่งขึ้นได้นะครับ